skuffelse
noun - en
disappointment
B1
det at håp eller forventning ikke blir oppfylt
disappointment
[sku`f:(ə)lsə]
German
B1Intermediate
B1
Filmen var en stor skuffelse.
The movie was a big disappointment.
B2
Kanselleringen av konserten skapte skuffelse.
The cancellation of the concert caused disappointment.
C
De døyvet skuffelsen.
They dampened their disappointment.
C
Hun lot seg ikke merke med skuffelsen.
She did not let her disappointment show.